Dezynfekcja powierzchni w placówkach medycznych - wymagania i praktyka

W podmiocie leczniczym dezynfekcja powierzchni jest elementem systemu zapobiegania zakażeniom, a nie częścią sprzątania. Różnica jest praktyczna: procedura musi być opisana, powtarzalna i udokumentowana.

Podział na strefy

Standardowo dzieli się obiekt na strefy o rosnącym ryzyku.

Strefa ogólna obejmuje korytarze, poczekalnie, pomieszczenia administracyjne. Wystarczy tu dezynfekcja na poziomie podstawowym, prowadzona rutynowo.

Strefa zabiegowa to gabinety, punkty pobrań, sale opatrunkowe. Wymaga preparatu o potwierdzonym działaniu wirusobójczym i dezynfekcji po każdym pacjencie w obrębie powierzchni dotykowych.

Strefa wysokiego ryzyka obejmuje bloki i pomieszczenia izolacyjne. Obowiązują tu odrębne, zaostrzone procedury.

Powierzchnie dotykowe

Najwyższe ryzyko przenoszenia niosą powierzchnie często dotykane: klamki, poręcze, włączniki, blaty, kozetki, uchwyty dozowników, klawiatury. To one, a nie podłogi, powinny mieć najkrótszy interwał dezynfekcji.

W praktyce warto wypisać listę takich punktów dla każdego pomieszczenia i umieścić ją w karcie serwisu, zamiast liczyć na pamięć zespołu.

Dobór preparatu

Preparaty chlorowe w formie tabletek są w tym zastosowaniu wygodne z dwóch powodów. Po pierwsze, pozwalają pracować w kilku stężeniach z jednego produktu, od utrzymania rutynowego po poziom wirusobójczy. Po drugie, magazynowanie suchych tabletek jest prostsze i bezpieczniejsze niż przechowywanie dużych ilości roztworów.

Sprawdź w dokumentacji, na jakie normy powołuje się producent i jakie czasy kontaktu podaje dla poszczególnych zakresów działania.

Organizacja i szkolenie

Najsłabszym ogniwem bywa nie preparat, lecz sposób pracy: zbyt krótki czas kontaktu, dezynfekcja bez wcześniejszego umycia, ta sama ścierka do kilku stref. Warto raz w roku przejść z zespołem procedurę praktycznie, przy stanowisku, a nie tylko na papierze.

Dokumentacja

Do kompletu przy kontroli potrzebne są: procedura dezynfekcji, harmonogram, karty kontroli oraz aktualne karty charakterystyki wszystkich stosowanych preparatów. Braki w tym ostatnim punkcie są jedną z częstszych uwag pokontrolnych.